50ste verjaardag

Dan ben je 50, en heb je eigenlijk weinig te vieren, je bent ziek, je raakt op, je gaat dood. Je vijftigste verjaardag is niet wat je er ooit van gewenst had.

Daar waar ik gehoopt had op toch een Abraham, ook al heb ik altijd iedereen verboden een pop voor m’n deur te zetten, verwachtte ik toch een Abraham voor mijn deur maar stond deze er niet. Denk dat ik overduidelijk was geweest.
Ik voel me niet fijn maar er worden pogingen gedaan om deze dag toch nog enigszins gezellig en feestelijk te maken. Iris die voor taart zorgt en in de avond gaan we uit eten met mensen die ons dierbaar zijn (en ook hier moet ik achteraf schrijven;  waren). We maken er het beste van, maar de lol was er eigenlijk wel vanaf. Wat een teleurstelling. In elk geval wil ik degene die er voor mij toch iets gezelligs van hebben willen maken bedanken voor de goede intenties. Ik kreeg vele leuke berichtjes via social media en telefoon. En dat was eigenlijk een soort pleister op de wond!

dirk4

Hiervoor nogmaals allemaal bedankt!