Augustus/September

Deze maand staat in het teken van voorbereiding, voorbereiding op wat komen gaat. Samen met Roswitha kies ik een datum en deze staat gepland op 15 november. We plukken eigenlijk gewoon een datum uit de lucht, want hoe kies je een datum? Voor elke dag en tijdstip is wel een reden te vinden dat het te vroeg is. Maar eens moet je kiezen dus……….

Gek is dat om je eigen sterfdatum uit te kiezen, ik ben er nog redelijk nuchter onder. We starten met het regelen van mijn uitvaart. Specifieke wensen heb ik voor mijn uitvaart, Ik wil er iets moois van maken. Ik wil een afscheid met mijn muziek, een lach, champagne en bitterballen. Wie zit er uiteindelijk te wachten op die kleffe broodjes en cake van zo’n uitvaartcentrum?…. Bah Bah.

Wat niet wil zeggen dat het in huize Jolen alleen maar kommer en kwel is hoor. We doen zeker nog leuke dingen. We gaan nog eten bij vrienden en uit eten met elkaar. Je leert mensen uit je nabije omgeving steeds beter kennen en verdiept contacten en vriendschappen op een wijze die je eigenlijk amper voor mogelijk had gehouden. Dat is fijn en ook eng tegelijk….  Altijd weer dat kloterige dubbele gevoel.

Met grote regelmaat ben ik te vinden op de EHBOpost van het Catharina ziekenhuis voor een dosis morfine. Daar waar ze je op deze EHBOpost dan ook gerust met al die pijn in je donder 3 uur laten wachten, omdat er een patiënt met blaasontsteking binnen is gekomen. We lachen het weg met een gezicht als een augurk die net iets te zuur is!

Daarentegen ben ook bezig met leuke dingen, Ik heb het in mn hoofd gehaald om voor Iris een autooke aan te schaffen. Na wat gespeur op het internet is de aankoop van een zwarte mini een feit. Ondertussen leuk ik het ding ook nog op met een stoere spoiler, en tot grote hilariteit van een hier niet nader te noemen “vriendin” (whahahaha, Roswitha!) plaats ik er ook nog een pracht van een armsteun in….. Een man moet toch comfortabel rijden nietwaar??

Wat ik me hier afvraag……is het nodig om te schrijven dat de mini na een kleine twee maanden weer ingeruild werd voor een beter, jonger en mooier exemplaar met minder kilometers op de teller (zoals je bij vrouwen kunt doen?) En wederom laat ik in de nieuwe mini een pracht van een armsteuntje plaatsten!!

Ach je moet toch wat he?…………….

Langzaam starten we met wat opruimwerk in huis. Ik vind het belangrijk dat mijn kledingkast opgeruimd wordt en daar beginnen we dan ook vol goede moed aan. Om er binnen 10 minuten achter te komen dat het eigenlijk onbegonnen werk is…..ach tis ff doorbijten en het eerste gedeelte is na een kleine 30 vuilniszakken vol met ouwe vodden een feit.

Deel  twee??  Daar hebben we het ff niet over!

Ik merk dat ik steeds meer uitval krijg in mn ledematen, m’n maten zijn dus op sommige dagen geen lid meer…
Ze staken!