Afscheid

Afbeelding

Lieve mensen,

Ik wil jullie hierbij mededelen dat mijn vader Dirk Jolen op 5 januari 2017 is overleden. Hij is op een hele mooie manier zonder pijn of twijfel in slaap gebracht. Hij is nu waar hij wilde zijn, nl.op een plek waar hij geen pijn meer heeft. Hij heeft rust en dat is wat wij hem al heel lang gunde. Hij vond het heel moeilijk om mij, mijn grote zus Roos en klein broertje Sam achter te laten, maar voor mijn gevoel heeft hij dat niet gedaan. Hij heeft er juist voor gezorgd dat we voor zo ver mogelijk op onze eigen benen kunnen staan. Hij heeft alles voor ons gedaan wat hij maar kon, hij was zelfs een kwartier voor dat de longarts kwam bezig met een mail over mijn telefoon abonnement. Ik weet dat hij het goed heeft kunnen afsluiten, want hij was op de dag zelf de rust in huis. Hij maakte voordat hij op de bank ging liggen nog even een oude Jolen grap en gaf mij en Sam nog zijn laatste heerlijke knuffel. Papa heeft van te voren nog aan mij en Sam een brief voorgelezen met alle woorden er op wat hij nog wilde vertellen.

Het is goed zo! Papa heeft gedaan wat hij wilde doen en vertelt wat hij nog wilde zeggen. Hij heeft van Sam, Roos en mij de mensen gemaakt tot hoe wij nu zijn en we zijn zo ongelofelijk trots op hem. Hij is mijn grote voorbeeld en beste vriend. Hij blijft voor altijd in ons hart en zou altijd bij ons blijven, want afscheid nemen bestaat niet….
Lieve mensen bedankt voor alle lieve woorden, berichtjes en belletjes. Het is fijn om zo veel steun te ontvangen! ik hoop dat niemand onze vader vergeet want hij is toch zo’n bijzonder mooi en speciaal mens, die zijn leven zo goed mogelijk heeft proberen te leven en overleven.
En vergeet niet….. live life to the max!!!
xxx Iris

 

SCEN-arts 2

Gistermorgen om 10 uur had ik een afspraak bij de SCEN-arts. Ik ben er alleen naar toe gegaan en het was dezelfde vrouw als 3 maanden geleden. Helaas twijfelde ze nu aan een ondraagbare kwaliteit van leven (tja….ik stond stijf van de morfine), maar ze kan mijn pijn niet voelen en weet ook niet wat ik allemaal moet slikken om de pijn te onderdrukken. En dan niet te vergeten mijn avontuurtjes bij Catharina, want hoe vaak ben ik de laatste tijd wel niet ’s avonds laat of ’s nachts niet naar het ziekenhuis geweest voor een morfine shot via het infuus….Uiteindelijk ging ze met mij mee dat dit toch niet een echte kwaliteit van leven is. Nee, natuurlijk wil ik niet dood, maar mijn lichaam kan niet meer en is gewoon op.

Gistermiddag om 17.30 uur kwam de longarts langs en hij was meteen om. De volgende dag om 3 uur zal hij langskomen en dan gaat het gebeuren. Hij voelde zich wel een beetje schuldig dat ik nu kom te overlijden aan de gevolgen van de chemo’s en bestralingen, maar bullshit natuurlijk want zonder de chemo’s en bestralingen was ik er natuurlijk allang niet meer geweest.

 

 

En dan ga je de laatste avond in. Heel heftig natuurlijk met de kinderen, maar gelukkig waren Marco, Louisa, Ingrid en Jurrian erbij om de avond goed door te komen en daar hoort natuurlijk lekker eten bij.

 

Oud en Nieuw

Happy new year !!! Wat is er mooier om afscheid te nemen met je kinderen waar je onvoorwaardelijk van houdt !!! Roos, Sam en Iris Jolen, het is een voorrecht jullie vader te mogen zijn geweest en onthoud 1 ding…….

 

 

 

 

 

 

 

I am one of Dirk Jolen, so who the fuck are you!!!.

Last Christmas

Last Christmas, jee ik vond het echt de beste kerstplaat ooit……dit jaar was hij echter zeer toepasselijk. Op 53-jarige leeftijd kwam George Michael te overlijden en Iris, Sam en ik waren het huis verder aan het opruimen. Ik heb eigenlijk nooit iets gehad met Kerstmis. Liever stond ik op mijn board in Oostenrijk, want daar hebben ze maar 1 kerstdag dus dat scheelt al 50%. Ik besloot dit jaar Kerst niet te vieren. Iris ging naar haar moeder en Sam ging met Claud naar Limburg, dus voor mij een pracht excuus op geen vrolijk Kerstfeest te vieren!!

Toch kan je het niet maken om niets te doen. Dus ik besloot kerstavond te gebruiken om de kinderen toch een beetje het kerst gevoel te geven. Onder het genot van ALL YOU NEED IS LOVE (heel toepasselijk) hebben we Kerstavond gevierd. Ik had voor de kinderen iets speciaals laten maken. Met behulp van Roswitha en Franka hebben we van ongeveer 80 Ralph Lauren polo’s drie prachtige dekens voor de kinderen laten maken, bestaande uit een deken bedekt met alleen blokken die uit mijn polo’s kwamen. Hier hebben ze echt drie super dekens van gemaakt. De kinderen waren er echt super blij mee. Daar kon geen lego doos of een K3 Pyama tegenop. En wat is er gaver dan je kinderen blij te maken met iets wat echt van mij komt en waar ze mogelijk heel veel steun straks bij hebben, want we wisten alle vier: dit is de Last Christmas in huize Jolen!

Koken bij Roos

Onze Roos is verstandelijk gehandicapt en woont in een kleinschalig woongroep in Eindhoven. Samen met Iris en Sam heb ik gister avond voor de hele groep pizza’s gemaakt; eigenlijk heeft Iris het meeste gedaan. En wat een dankbaarheid van Roos en van al die andere bewoners hebben we gekregen. Echt ongelofelijk wat mooi en wat een heerlijk gevoel, zo oprecht en zonder gene.  wat haal je hier een positiviteit uit wow!!!

Concert Guus Meeuwis

Groots met een zachte G,

Helaas heb ik door omstandigheden deze zomer het concert van Guus Meeuwis in Eindhoven moeten missen.. Het woord missen is wellicht misplaatst, maar Claud wou ondanks het ontmantelde gezin wel samen naar het concert. Ik vond dit niet zo’n strak plan. Jarenlang was dit ons concert waar we intens van hebben genoten, maar nu was alles zo anders en ik besloot maar thuis te blijven. Ik had geen zin in die poppenkast van one happy family. Guus is G van Genieten en dat gevoel had ik ff niet.

Maar we kregen een nieuwe kans omdat Guus een aantal winterconcerten gaf in december. Dus zijn Iris en ik op zaterdag 3 december naar Amsterdam ( of all places!) getrokken om samen te genieten van Guus met een zachte G… ..

We hebben samen een fijne avond gehad en na afloop zijn we ook nog even bij goede vriend Rob op visite geweest. Op de terugweg hebben we nog even bij de Macdrive aangelegd voor de aanschaf van wat kipnuggets en aardbeien milkshakes. Deze hebben we in onze Mini-cooper heerlijk verorbert.

Helaas heeft zo een verblijf in 020 geen goede uitwerking op me, want bij thuiskomst heb ik de genuttigde nuggets en shakes in vloeibare vorm via het riool de weg terug naar de hoofdstad gewezen.

Ach ja, kleinigheidjes blijf je houden nietwaar?

 

Ben op bezoek

Vandaag is Ben van den Borne bij ons thuis op visite gekomen. We hebben een open gesprek samen kunnen voeren. Ook Iris en Roswitha waren hierbij aanwezig.

Ik ervaar deze maand eigenlijk als een verwarrende maand. Mede door het feit omdat vandaag eigenlijk de dag zou zijn dat ik deze aarde zou verlaten. Het is allemaal heel erg dubbel. Ik heb nu natuurlijk meer tijd om mijn zaken goed te regelen en dat is wel fijn. Aan de andere kant besef ik ook dat het ook weer weken doorploeteren is met pijn en ongemakken. Gesodemieter met het plakken van morfinepleisters en bezoekjes aan de EHBO liggen door dit uitstel van executie in het verschiet.

Maar ook en dat is belangrijker nog langer bij mijn kinderen kunnen blijven en van hen kunnen genieten. In het nieuwe jaar komt Ben weer terug. En dan gaan we spijkers met koppen slaan. Nu heb ik samen met mijn kinderen de feestdagen en een jaarwisseling in het verschiet. Ik hoop van harte dat we er iets moois van kunnen maken samen.