1ste Kerstdag…!

We wensen onze familie, vrienden en kennissen hele fijne kerstdagen!

Ja hoor, Sam en Roos waren weer lekker vroeg wakker. Sam was er al om 07:15 en Roos om 07:45 uur. Heerlijk!

Gelukkig hebben ze zich even zelf lekker kunnen vermaken met de kado’s van gisterenavond. Sam zat al fanatiek aan de Lego!

Tegen 09:30 uur gaan we met z’n allen ontbijten. Voor de rest hebben we lekker op de bank gehangen. Ik heb even een uurtje geslapen en Claud keek met de kids de filmpjes die op tv kwamen. Ze keken “Dombo”, “Road to Eldorado” en “Sinbad”. Toen werd het langzaam tijd om onder de douche te springen want we hebben om 19:00 uur afgesproken met Caroline, Friso en kids bij het wokrestaurant. Vorig jaar met kerst zijn we ook met z’n allen wezen wokken bij hetzelfde wokrestaurant en dat was goed bevallen. De kinderen kunnen pakken wat ze willen, en wat ze niet lusten (en wat ik niet lust haha) kunnen we laten staan.

We kwamen er precies om 19:00 uur aan, en viel ons op dat het stukken minder druk was dan vorig jaar, het eten was daarentegen net zo goed als vorig jaar. Kwalitatief heerlijk eten. Roos had de grootste lol met Sophie, Iris zat heerlijk te eten en had het gezellig met Lotte en onze Sam liep steeds maar op en neer naar het buffet voor een half schijfje ananas of een frietje. Ook ik had heerlijk gegeten, dit moet je niet vaker doen dan één of twee keer per jaar, want dan is het ook niet meer lekker, maar ik moet zeggen dat ik vandaag goed gegeten heb. Ik had een maaltijd met kerriesaus, die heb ik moeten laten staan, was echt niet lekker, maar dat is het voordeel daar, wat je niet lust nemen ze gewoon weer mee en ik zoek me wat anders uit. Heerlijk stuk gebakken zalm (twee zelfs), garnalen en zalm in de wok met knoflook-pikante saus, ja was lekker, én heel gezellig om weer even met z’n allen samen te zijn.

Tegen 21:30 uur waren we weer thuis en Roos en Sam zijn meteen naar bed gegaan. Iris keek nog gezellig een filmpje mee “Trading Places”  met Eddy Murphy. Na de film ging Iris ook lekker naar bed. Morgenvroeg gaan de meiden naar hun moeder en worden alweer erg vroeg opgehaald.

Als Iris naar bed is begin ik weer wat te piekeren. Ik hoest alweer een paar dagen, donderdag dacht Claud al dat ik temp had, ik moet vaker een puff Ventolin nemen en Claud vindt dat ik anders hoest dan anders dus ik twijfel of ik morgen niet even naar de EHBO zou gaan. Al is het maar om me gerust te stellen dat er niks aan de hand is. Zelf denken we aan een longontsteking. Ik overleg even met Claud, die eigenlijk vindt dat ik nu beter kan gaan omdat ik anders vannacht wéér geen oog dicht doe van de zorgen, en nu is het waarschijnlijk/hopelijk niet zo druk. Claud wil graag mee, maar er liggen er hier drie op bed. Om iemand nu met kerst te bellen om op te komen passen is ook weer zo wat! om 01:30 uur rij ik aan. Claud blijft thuis en werkt aan onze site (nu dus, haha, ik zit te wachten op bericht van Dirk) Ik kreeg net een paar sms-jes van Dirk vanuit het ziekenhuis: “ Foto gemaakt, bloed genomen arts komt ff kijken…….” – “Saturatie en tensie en temp zijn allemaal goed trouwens……” – Om 02:30 uur smste ik Dirk met de vraag of hij al iets wist, het is nu 02:57 en heb nog niks terug gehoord. Als het maar goed is, ik word met de minuut nerveuzer.

Nu is het wachten op een berichtje van Dirk….03:14 nog niks!

Het is nu haast een uur geleden dat ik iets heb gehoord van Dirk. Ik maak me steeds meer zorgen. Het zal toch niet mis zijn? Ojee wat word ik gek van de spanningen. Laten we hopen dat hij me gauw belt…

….03:28 ik ga bellen…voicemail! Geen bereik misschien?

03:33 “De griep, ik kom naar huis zo”

Eindelijk bericht ZUCHT de griep! Oké dan. Nu wacht ik tot Dirk thuis is en krijg ik het allemaal te horen. Ben benieuwd.

Will be continued!!!

Het was een griepje, nou dan gunnen we Dirk nog heel veel griepjes!!! Longfoto zag er prima uit het enige advies was toch af en toe rust nemen!

Om 04:30 uur ging ik dan toch maar naar bed, morgen tweede kerstdag. Dirk bleef nog even beneden alsof het nog niet laat genoeg was 🙁

 

 

Kerstavond…!

Vanmiddag Roosje opgehaald, Iris is al bij ons. Gezellig kerst vieren met z’n vijfjes. Nu moet ik zeggen dat ik niks om kerst geef hoor. Ik zorgde altijd dat ik op wintersport was met kerst, als ik ergens een hekel aan had….

Claud vindt het leuk, voor de kinderen is het leuk dus we maken er een paar gezellige dagen van.

Claud en Iris zorgen voor het eten. ‘s Middags eten we een pasteitje en in de avond allerlei heerlijke hapjes. Als we met z’n allen gaan douchen en aankleden zegt Claud uit de douche hardop dat ze een deur hoorde. Sam suggereerd dat het de kerstman was en wil al snel naar beneden sprinten. Als we allemaal klaar zijn met douchen en aankleden gaan we in een treintje naar beneden. Sam vergeet gewoon onder de boom te kijken en loopt door naar z’n speelgoed. Roos is degene die opmerkt dat er iets onder de boom ligt. Op dat moment springt ook Sam uit z’n vel en zullen we gauw beginnen met uitpakken. Iris krijgt spulletjes voor school, Sam krijgt Lego en Roos een paar leuke filmpjes, Claud een slagroomspuit en ik het spelletje Call of Duty, mijn vertier als ik niet kan slapen 😉

‘s Avonds tijdens All You Need Is Love stond heel de tafel vol met lekkers. Toastjes met eiersalade, toastjes met tonijn, gevulde eieren, tomaatjes met mozzarella, prikkertjes met kaas worst augurk en komkommer, brood met kruidenboter vanalles! Ze hadden goed hun best gedaan in de keuken. Het was niet allemaal op, maar het had ontzettend goed gesmaakt. Als toetje kregen we nog vanille-vla met slagroom. Sam en Roos gingen tegen 21:00 uur naar bed, ze waren kei kapot. Met Iris hebben we nog een potje gekaart (1000-en) helaas voor Iris een slecht potje. Ik had al ruim 1200 punten was Iris net uit de min haha. Ze had 15 punten, nee vond ze niet leuk. Claud en ik ouwehoeren nog wat en maken het niet te laat, morgen staan er weer een paar smurfen langs ons bed en we zijn ook kei kapot na zo’n dag.

 

 

Alweer m’n smaak…!

Wat word ik hier gek van! De ene dag kan ik heerlijk eten, en de andere dag heb ik na één hap genoeg. Ik kan nu wel al haast voorspellen wat wel en niet lekker smaakt. Heel vreemd, maar rode saus (Bijv. bolognese-saus) zum kotsen. Het lijkt of alles wat rood is niet meer smaakt. Tomaten…ik moet er niet aan denken. Ik ben altijd een vlees-eter geweest, ook zeker op m’n boterham lekker lever of berliner, maar ik hoef het niet meer hoor. Voor Chinees kon je me vroeger wakker maken maar als ik het nu ruik ga ik al haast over m’n nek. Zo vies, en ook zo vreemd! Friet is lekker, mayo is lekker, maar friet met mayo??? No way!

Friet was altijd een slagveld op m’n bord maar helaas eet ik nu heel anders friet en eten we ook minder friet omdat het me niet smaakt. Wat ik wel lekker vind ik stamppot, lekker boerenkoolstamppot met spekjes en worst of zuurkoolstamppot met spekjes en worst. Maar ook deze twee smaken niet zoals het me vroeger smaakte. Ik eet het wel, en ook met smaak, maar niet de porties die ik ooit at. Ik heb er gauw genoeg van. Best vervelend hoor! Ik word er moe van 😉

 

 

Tandarts…!

Nadat onze poes Britt op 8 december is bevallen van een prachtige drie-ling, en Claud op 10 december haar ProVoet Pedicure diploma heeft behaald mag ik vandaag gezellig een bezoekje brengen aan de smoelsmid. Wat heb ik daar een schurft hekel aan. Ik probeer er iedere keer onderuit te komen, maar helaas moet ik er vandaag echt aan gaan geloven. Ik heb wel zo’n pijn in m’n mond…

Daar aangekomen en een kijkje in m’n mond te hebben genomen blijk ik ontstoken tandvlees te hebben. Geen wonder dat ik zo’n pijn heb. Ik moest al dagen van Claud spoelen met zout-water, maar daar ging het ook niet mee over. Alles werd weer mooi schoongemaakt en ik mag weer naar huis. het voelt zó fijn als ik daar weer naar buiten loop….

 

 

Sinterklaas…!

Gisteren zijn we weer thuisgekomen van Tenerife. We hebben heerlijk genoten en voelen ons weer wat uitgerust. De batterij is weer wat opgeladen en mogen meteen weer aan de slag want morgen krijgen we bezoek van de goed heilig man.

Caroline, Friso en kids komen ook bij ons thuis Sinterklaas vieren dus het wordt zeker weer gezellig. Andere jaren maken we bij m’n zus rotzooi, dit jaar mag het hier.

De kinderen zijn helemaal hyper, kunnen allemaal goed met elkaar opschieten en vermaken zich goed. Ze hebben geen idee dat we bezoek krijgen van de Sint. Op een gegeven moment wordt er op het raam geklopt. Nou geweldig die reactie van onze Sam en Roos. Sinterklaas, Sinterklaas….! De Sint en zijn knechten worden binnen gelaten, en de pepernoten vliegen om onze oren. Roos is wat verlegen, Sam heeft een hoop praatjes en Iris weet wel beter en hoort het aan haha.

Alle 7 kids krijgen een kado van de Sint en mogen deze uitpakken. Als de Sint en zijn pieten ons huisje willen verlaten komen de overige zakken kado’s tevoorschijn. Nu hebben we echt een paar stuiterballen in huis 😉 Ze kunnen niet wachten om alles uit te pakken, dus beginnen we daar ook maar meteen mee. Na een volle vuilniszak kadopapier zijn alle pakjes uitgepakt en is iedereen weer blij. Na een heerlijk avondje gaat familie Delemarre weer naar huis en gaan de kids hier te bed. Claud en ik zeggen wel meerdere keren tegen elkaar: “Nou, was gezellig he, ik heb een heerlijke dag gehad!” Dat was het zeker, ik heb genoten van de kids, van het plezier, van het samenzijn…. kortom TOP”

 

 

Tenerife…!

Heerlijk een weekje naar de zon. Eigenlijk had ik deze weer mijn hersenscan en vandaag de uitslag maar ivm de vakantie hebben we die doorgeschoven naar januari.

Ik ben niet zo gek van vliegen, gelukkig zijn het maar 4,5 uur! We hadden de meest brede stoelen reeds gereserveerd, al scheelde dat maar een paar lullige centimeters. Aangekomen in het vliegtuig wil ik niet weten hoe ellendig die krappere stoelen hadden gezeten, jeetje wat een drama vliegtuig zeg. Om een beetje te kunnen zitten moest Claud zich onderhand opvouwen, echt ellende! Blij dat die kist weer aan de grond stond. Eenmaal op het vliegveld voelden we het verschil van temperatuur meteen.

Gauw een taxi gepakt, want in die bus van Arke zit je ook nog ruim een uur! Daar aangekomen vragen we de sleutel van ons appartement…. Ja hoor 4 hoog, dacht het niet. We hadden bij de reservering duidelijk aangegeven niet te ver van het zwembad en op de begane grond of op de eerste verdieping. Haha 4 hoog voor een longpatiënt, komt best goed. We krijgen een ander voorstel, aan de overkant van de straat…. pfff helemaal geen zin in die discussies. Claud gaat toch naar beide appartementen kijken. Die van 4 hoog wordt het inderdaad niet, voor een niet-longpatiënt is die volgens Claud nog niet uit te houden 😉 Dus dan maar kijken naar die aan de overkant van de straat. Claud kwam helemaal gefrustreerd terug naar ruim een kwartier, had volgens mij een rondje Playa de Las Americas gemaakt ofzo maar had het appartement niet kunnen vinden. Ze krijgt hulp van het hotel en bekijkt het appartement. Tja, die is zeker wel leuk, maar ook een eindje lopen. We zitten dan boven de supermarkt wat ook erg handig is natuurlijk. We besluiten die te nemen en lopen met de koffers naar het appartement. We kijken uit over de Cornflakes en het brood haha, en hebben elke avond 8 liedjes door elkaar van de verschillende restaurant waar we tussen zitten.

Ik kan de dagen wel per dag beschrijven, maar eigenlijk zijn ze allemaal hetzelfde geweest. Allemaal even fijn, heerlijk, relaxed…

Opstaan, Claud gaat brood halen, lekker ontbijten, zwembroek aan, op naar het zwembad, lekker slapen, verse Jus drinken, nog even slapen, Colaatje, nog even slapen, terug naar ons appartement, even chillen, douchen, aankleden, restaurantje zoeken (het ene restaurantje is beter dan het andere… brrr die schnitzell…..), romantisch samen eten, ouwehoeren, lachen, foto’s maken, na het eten wat winkeltjes bekijken, terug naar het appartement, heel burgerlijk kaarten (1000-en) en dan te bed. Ik wil het wel spannender maken dan het is, maar we hebben echt geen fuck gedaan. He-le-maal niks, het was heerlijk!!!

We hebben echt heerlijk weer gehad, in de middag in de zon was het gewoon 38 graden. ‘s Avonds koelt het flink af, en is een lange broek met een vest wel raadzaam. Wat ik wel jammer vond is dat het zwembad niet op zwemtemperatuur was. Als je in 38 graden ligt te bakken en springt dan in een zwembad van 17 graden krijg je aardig een rolberoerte. We zijn één keer zo flink geweest, maar puur voor de foto’s, daarna hebben we helaas niet meer gezwommen.

We hebben een heerlijke vakantie gehad, echt gewoon even helemaal weg punt nl. Mensen weten niet dat je ziek bent, en vragen dan ook niet “hoe is het nou?” Dát was even zó lekker, even niet ziek voelen of als zieke behandeld worden. Ik voelde me goed, behalve op die dag toen het 38 graden was haha, heb nog nooit onder een parasol gelegen maar toen even wel. De dagen dat het wat minder ging was het gewoon te warm geweest.

We hebben een hoop foto’s gemaakt en zijn blij er even tussenuit te zijn geweest. Hier waren we echt aan toe, anders slaap je niet een week achter elkaar toch?!

Volgend jaar weer!!!

De terugreis was overigens net zo oncomfortabel als de heenreis, voor ons nooit meer met Transavia. Wat een drama stoelen zeg.

 

 

November Kankermaand…!

Een maand van uitersten!! Ik heb goede dagen en slechte dagen. Gelukkig heb ik Claud en Caroline en de kakeldames om me op te vrolijken als ik een rot dag heb. Ik vindt me best sterk maar ook mij wordt het soms teveel, je vecht maar niet om te winnen, om langer te leven. Tuurlijk zijn Claudia en de kinderen meer dan genoeg motivatie om door te gaan maar ik kan er gewoon slecht tegen als je lichaam zegt stop tot hier en ff pas op de plaats. De film Longstories komt deze maand uit maar er zijn al kakels die zijn overleden en met een paar gaat het slecht….. het is soms zwaar maar aan het eind van de maand gaan Claud en ik een weekje naar Tenerife om gewoon helemaal niets te doen en de batterij op te laden. De grootste teleurstelling deze maand was de onthulling  van vrienden die ons geweldig hebben geholpen in alles tijdens de chemo cessie, eigenlijk geen vrienden bleken te zijn maar ordinaire figuren die geld belangrijker vinden dan vriendschap. Jammer vrienden blijf je onvoorwaardelijk en geld mag in deze fase geen rol spelen. Hoe groot is dan een teleurstelling in mensen…….