De Onderzoeken…!

Maandag werd ik inderdaad meteen vroeg in de ochtend gebeld door het ziekenhuis.

Ik kreeg een heel schema door:

Woensdag: Gesprek met arts – Bloedonderzoek – Blaastest & Petscan

Donderdag: Bronchoscopie

Vrijdag: Uitslagen van alle onderzoeken

Op internet probeer ik me in zo’n korte tijd te verdiepen in de onderzoeken die ik moet ondergaan, ik wil graag weten wat me te wachten staat.

Petscan:

 

Bronchoscopie:

 

Bij dit onderzoek gaan ze met een slangetje (+ camera) in je luchtpijp, gericht op zoek naar de tumor, en nemen hier een biopt van. Na het nemen van het biopt worden je longen weer schoongemaakt van overtollig vocht en bloed en zal uit onderzoek blijken welk soort tumor er zich in je longen bevindt. Dit onderzoek is op zeker uitgevonden in de periode 40-45 wat een drama!!! Het klinkt nu heel simpel, makkelijk, appeltje eitje….maar het was VERSCHRIKKELIJK..! NOOIT meer, echt NOOIT meer dit onderzoek.

De woensdag is aangebroken, en we mogen al om 09:45 uur in het Catharien zijn. We hebben een gesprek met een arts, welke ik me niet meer kan herinneren. Überhaupt het hele gesprek ben ik vergeten, maar zie in mijn agenda dat we die wel gehad hebben.

Daarna moet ik bloed laten prikken bij route 66. Om 10:45 heb ik de blaastest bij de longfunctie afdeling en om 13:30 krijg ik de Petscan welke 2,5 uur kan duren.

Bij de blaastest mocht ik in een soort douchecabine zitten, en door een tuitje blazen. Na de eerste blaastest kreeg ik Ventolin puffs en na 15 min. mocht ik nog een keer de gehele blaastest uitvoeren.

Tijdens dat kwartiertje wachten, horen we mensen enorm hoesten in de andere kamertjes en verder weg. We zeggen nog tegen elkaar: “Hier zou ik niet kunnen werken…”

De tweede blaastest leek door de Ventolin wat beter te gaan, want Claud hield het beeldscherm van de assistente goed in de gaten.

Van Friso kregen we te horen dat deze blaastest eigenlijk alleen maar preventief gedaan wordt, dat als de eventuele tumor in de longen operabel zou zijn, of je dan zou kunnen leven met eens stuk long minder, en dus ook minder zuurstofcapaciteit.

Na de blaastest zijn we even op bezoek geweest bij Ingrid en Remco Kruit in Liempde. We hebben er een broodje gegeten, nou ja, we, ik niet, want ik moest nuchter blijven voor de petscan. Maar het zag er heerlijk uit..!

Om 13:30 uur waren we weer terug in het ziekenhuis, en ik moest Claud achterlaten in de wachtruimte. Ne een injectie met een radio actief middel ga je een tunnel in, wat op zich niet zoveel voorstelt.

Het doet me goed dat Claud met elk onderzoek is meegegaan. Normaal ben ik zo iemand die alles alleen wil doen, maar dit is anders. Claud is er voor me, en dat geeft een heel veilig gevoel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *