Diploma-uitreiking Iris…!

Vandaag is het dan eindelijk zo ver, de diploma-uitreiking van onze Iris.
IMG_1580 Ze heeft na 4 jaar heel hard werken haar verdiende diploma ontvangen. Ze deed de opleiding aan het Christiaan Huygens College VMBO-t, nu gaat ze als vervolgopleiding naar het Summa voor verpleegkundige. Laat die mazzelaar nou ook nog uitgekozen zijn voor het ziekenhuisspoor. Dat wil zeggen dat ze al haar stages in het ziekenhuis mag lopen en dan heeft ze ook nog de mazzel dat dat hier in het Catharina Ziekenhuis mag. Wat wij horen is dit het beste opleidings-ziekenhuis!
Vanavond zitten we nog in het Christiaan Huygens. Claud is vandaag jarig en viert haar 33-ste verjaardag, de visite is vanmorgen en vanmiddag al geweest want ook Claud wil natuurlijk mee naar de diploma-uitreiking.
Daar zitten we in een zaal vol ouders en kinderen. Het wachten duurt lang, de bedankjes duren nog langer, iedere leraar komt even aan het woord. Daarna worden alle leerlingen 1 voor 1 besproken. Iris, en wij, hebben het geluk dat Iris bij de laatste ronde hoort. We hebben er wel uren gezeten, het was er warm en we hadden wel een beetje trek. Iris zat er in spanning te wachten op haar diploma, maar op het moment dat het dan eindelijk zo ver is, is het dan toch super mooi om dit weer mee te mogen maken. Trots ben ik, trots op mijn kleine meid die toch alweer een echte dame is van 16 jaar. Jeetje wat worden ze gauw groot. Mijn eerste doel toen ik ziek werd, was Iris van de rode loper te zien lopen van de basisschool. Wat was ik blij dat ik dat gehaald had. Nu heeft ze haar diploma al in ontvangst genomen van haar middelbare school… Het kwam wel even hard bij me binnen, mijn doel was weer bereikt, dit voelde even als het einde, maar gauw heb ik mijn doel weer kunnen bijstellen. We gaan nu voor de rode loper van Sam. Dat duurt nog 3 jaar, maar ook dit ga ik halen!!! Ik wil dat menneke ook van de rode loper zien gaan, en het liefst zie ik nog veel meer.

Doelen bij blijven stellen, dat is het belangrijkste!!! Ik werk niet een zogenaamde Bucket-List af maar volgens een things to do list. Voor nu ben ik gewoon super trots. Trots op mijn kinderen en trots op mezelf dat ik er toch weer bij ben geweest…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *