Het haar gaat eraf…!

Bij aanvang van de chemo-behandelingen werd mij verteld dat ik mijn haar zou gaan verliezen, verschrikkelijk vond ik dat, iedere avond trok ik even flink aan m’n haar, maar het bleef toch echt goed vastzitten. Tja, uitzonderingen zijn er altijd natuurlijk.

Nu, na m’n zware bestralingen die me ook erg zijn tegengevallen is het dan toch zo ver moeten komen. M’n haar valt uit!!!

Claud vind me enorm ijdel, ben ik misschien ook wel een beetje, want m’n haar mag geen millimeter te lang zijn of ik zit weer bij de Cosmo. “Als m’n haar maar goed zit….!”

Maandag, de dag van m’n voorlaatste bestraling, besluit ik bij de Cosmo langs te gaan om m’n haar eraf te halen. Allemaal kale plukjes hier en daar ziet er natuurlijk ook niet uit.

Ik maakte nog een grapje bij de Cosmo: “Twee weken geleden toen ik hier was om m’n haar te laten knippen, heb ik nieuwe shampoo meegenomen, en moet je nu zien, al m’n haar valt eruit” Ze keken wel even vreemd toen ik dat zei 😉

Helemaal kaal mogen/kunnen ze daar niet doen, dus het ging met de tondeuse zonder voetje oftewel ‘gemillimeterd’

Het was wel even slikken toen het er echt af ging, vind het zó verschrikkelijk. Een zoontje langs me die zegt: “Papa is kaal” en een emotionele vrouw erlangs. Zelf kon ik ook wel haast janken hoor. Tja, toch een beetje ijdel inderdaad 😉

Je lijkt dan toch weer meteen een kankerpatiënt, en tot nu toe was er weinig aan mij te merken dat ik op papier zo ziek ben. Ik vind het heel confronterend.

Het is natuurlijk heel moeilijk om te weten wanneer je het goed doet of niet. Moet je Sam meenemen of juist niet? Onze gedachte was dat als Sam het eraf zou zien gaan, dan zou hij niet zo’n schrikeffect hebben als hij me zou zien. Dus we hebben besloten even met z’n drietjes te gaan. Claud en Sam hebben de bossen haren 😉 in een envelop gedaan zodat ze niet echt helemaal weg zijn. Sam weet bij de kapper nog te vertellen waarom papa kaal wordt, want dat heeft hij van Radio Robbie en Chemo Casper geleerd. De dinsdag ochtend kwam Sam naar beneden, en was natuurlijk even vergeten dat ik kaal ben en zei: “Sow, da’s kaal!!!”

Als er nu een vriendje bij ons thuis komt spelen, zegt hij ook tegen z’n vriendje: “M’n papa is wel kaal….!” Haha, hij waarschuwt ze nog even van te voren.

Zelf, nu een paar dagen later, vindt ik het nog steeds niks. Vind het vreemd om me te vertonen met een kaal hoofd. Thuis maakt het me niet zo heel veel uit, maar buitenshuis blijft toch raar. Als ik naar het toilet moet schrik ik nog soms van m’n eigen. Dan denk ik: “Oh ja….” Heel gek. De mensen die me tot nu toe gezien hebben zeggen allemaal: “Het staat je niet verkeerd” En tuurlijk, dat zal vast, ik ben ook gewoon knap, maar voor je eigen blijft het gewoon klote. Allemaal heel goed bedoelt, dat weet ik ook wel.

Nu had ik de hoop dat m’n haar alweer aan het groeien was, maar helaas heeft Claud me uit die droom gehaald, want ook die millimeter moet eerst nog uitvallen. Als Claud een klein plukje pakt, ja…dan zit het inderdaad los. Balen hoor!

Ik kan er ook wel grapjes om maken, want ik vroeg Claud vanmiddag even Engeland en Eindhoven aan te wijzen 😉 Lijkt net zo’n wereldkaart. Maar toch….het blijft vreemd/wennen!

 

 

6 gedachten over “Het haar gaat eraf…!

  1. Hey Kerel!

    Voor ons blijf je dezelfde en laten we hopen dat we je nog heel lang van je mogen genieten! We love you!!!

  2. Nederlands in een goede leesbare zin blijft moeilijk…. (sorry, 1x je moet er uit…)
    Hebben we nou je site verpest??? :-))

  3. Beetje ijdel zijn mag natuurlijk wel..die rotziekte ontneemt je al zoveel en dan ook nog je dierbare haar!!Maar heb je ChemoCasper zelf ook gelezen(heel verhelderend vond ik)?!Het komt wel weer goed.

  4. Het staat je idd niet verkeerd maar ik hoop voor je dat je je oude coupe gauw weer terug hebt.
    Maar…waar geen haar zit, zit verstand zeggen ze wel eens…dus gebruik het maar in je voordeel 😉
    veel liefs!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *