De Kakelclub Hyves…!

Op Hyves ben ik in contact gekomen met een kankerlotgenoten groepje. ik heb me daar eind vorig jaar bij aangesloten en moet zeggen dat ik er enorme goede ervaringen mee heb en heel veel steun van krijg.

Iedereen die op deze Hyves zit is meegaand, steunt ons, praat ons moed in en zijn altijd enorm geïnteresseerd in elkaar. Natuurlijk krijgen Claud en ik enorm veel steun van de reacties op onze www’s en vooral ook van mijn site, maar dit is toch anders. Deze mensen weten wat Dexamethason is, en wat het met je lichaam doet. Deze mensen weten wat je meemaakt, wat je (over een paar jaar) moet achterlaten, en hoe je geest ermee omgaat. Heel anders dan met je andere vrienden en kennissen, want deze kunnen het zich alleen maar voorstellen. Da’s toch een verschil, maar beiden vind ik zeer fijn.

Jaarlijks proberen ze met z’n allen bij elkaar te komen, en even live bij te praten. Ook wij hadden ons natuurlijk opgegeven. Omdat deze Hyves echt voor mij is, en Claud maar 1/10 deel van deze mensen meekrijgt, bekijken we de avond ervoor even alle Hyvers die morgen komen. We maken voor ons eigen een soort smoelenboek, want je wilt natuurlijk wel ook weten waar je het daar over hebt.

Maar het is natuurlijk nog niet zo makkelijk, want stel iemand heeft er foto’s op staan met een mooie bos haar, wie weet is zij momenteel wel kaal? Daar gaat je smoelenboek….

We doen in ieder geval ons uiterste best, daar gaat het om.

Om 12:00 uur worden we in Arnhem verwacht. Zodra we binnenkomen is het al meteen gezellig. Iedereen is spontaan, stelt zich voor, weet wie ik ben (de enige kerel, niet zo moeilijk dus haha) de ander schreeuwt: “EINDHOVUUUUUU” haha, en ook Claud wordt natuurlijk meteen herkend en in de groep opgenomen. In de middag wordt er gezellig een hapje gegeten, en het viel me voor het eerst op dat me eindelijk iets smaakte….Kroketjes!!! Goh wat ben ik blij dat ik wat heb kunnen eten, dat was weer een hele tijd geleden. Ik heb natuurlijk wel gegeten, maar het smaakte niet. Niks was/is lekker!

Het viel me op dat het er redelijk weinig over kanker ging. Het was geen klaagzang, geen kommer en kwal, het was gewoon gezellig. Hebben heerlijk buiten gezeten en links en rechts wat gekletst. Op de weg terug naar huis kregen we een enorme hagelpartij over ons heen, zó hard dat Claud en ik niet meer konden verstaan wat we tegen elkaar zeiden.

We zijn weer veilig thuis gekomen, maar ik moet zeggen dat zo’n dag wel vermoeiend is. Ik ben bek af, en ga lekker een uurtje op de bank liggen.

 

 

4 gedachten over “De Kakelclub Hyves…!

  1. lieve Dirk,

    Ik was zo blij jou en Claud te ontmoeten 🙂
    Het is altijd heel moeilijk om met de K**kanker een groep te vormen zonder alleen maar klaagzang……………..daarom is het ook zo heerlijk om de kakelclub te heten want we weten het allemaal maar even goed wat we hebben maar willen daar niet dagelijks bij stil staan indien mogelijk, dus………………ja EINDHOVEUUUUUUU je past er echt wel bij hoor en ben blilj dat je erbij gekomen bent !
    XXX
    Aussie Mar
    Hoofdkakel hahahahaha!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *