Petscan…!

Woensdag 5 februari mocht ik weer op visite komen bij het Catharina Ziekenhuis. Er staat weer een heerlijke Petscan op het programma. Vanaf 08:30 uur mag ik niks meer eten en moet ik beginnen met 1 liter water te drinken. Om 14:30 uur moest ik me melden, dan krijg ik de vloeistof ingespoten en moet ik een uur stil blijven liggen. Claud zit in de tussentijd weer op mij te wachten in de wachtkamer. Ik vind het zonde van haar tijd, maar ze wil graag ieder onderzoek en uitslag mee gaan. Dit doet ze nu al drie jaar, en nu alles goed blijkt te gaan durft ze er ook niet meer van af te wijken 😉

Vandaag, maandag 17 februari, krijg ik de uitslag van de petscan. Toch weer vol spanning zitten we te wachten op Dr. v/d Borne. Die spanning krijg je er gewoon never nooit meer uit, die blijft!!! Claud geeft een rilling van de spanning waarop de arts vraagt of ze het koud heeft. Als Claud zegt dat het door de spanningen komt geeft hij ons gelukkig ook deze keer weer op weg naar zijn spreekkamer lopend de verlossende woorden: “Geen zorgen, alles ziet er weer netjes uit”

Nu dit onderzoek achter de rug is, blijkt dat er kanker-technisch gezien niks aan mijn rug mankeert. Toch blijf ik ontzettende klachten houden. Steken, ontzettende steken. En het gekke is, het gaat op en af. Dan heb ik er een tijdje geen last van, en dan weer iedere avond wel. Om gek van te worden. Maar geen pilletje of zalfje wat helpt en dat kan zeer frustrerend zijn. Toch gaan we weer opgelucht naar huis.

Ik heb pijn, maar het is niet van de kanker, daar doe ik het mee. Wie weet maakt het me sterker.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *