SCEN-arts 2

Gistermorgen om 10 uur had ik een afspraak bij de SCEN-arts. Ik ben er alleen naar toe gegaan en het was dezelfde vrouw als 3 maanden geleden. Helaas twijfelde ze nu aan een ondraagbare kwaliteit van leven (tja….ik stond stijf van de morfine), maar ze kan mijn pijn niet voelen en weet ook niet wat ik allemaal moet slikken om de pijn te onderdrukken. En dan niet te vergeten mijn avontuurtjes bij Catharina, want hoe vaak ben ik de laatste tijd wel niet ’s avonds laat of ’s nachts niet naar het ziekenhuis geweest voor een morfine shot via het infuus….Uiteindelijk ging ze met mij mee dat dit toch niet een echte kwaliteit van leven is. Nee, natuurlijk wil ik niet dood, maar mijn lichaam kan niet meer en is gewoon op.

Gistermiddag om 17.30 uur kwam de longarts langs en hij was meteen om. De volgende dag om 3 uur zal hij langskomen en dan gaat het gebeuren. Hij voelde zich wel een beetje schuldig dat ik nu kom te overlijden aan de gevolgen van de chemo’s en bestralingen, maar bullshit natuurlijk want zonder de chemo’s en bestralingen was ik er natuurlijk allang niet meer geweest.

 

 

En dan ga je de laatste avond in. Heel heftig natuurlijk met de kinderen, maar gelukkig waren Marco, Louisa, Ingrid en Jurrian erbij om de avond goed door te komen en daar hoort natuurlijk lekker eten bij.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *