Vakantie Riccione…!

Ik heb me voorgenomen om niet van ieder dag op vakantie een verslag te schrijven, ik zal proberen onze vakantie samen te vatten.

We hebben heerlijk weer gehad op vakantie, de eerste week toen we er waren hebben we gewoon moeten rennen over het zand anders zou je de onderkant van je voeten verbranden. Ik had gehoopt dat het eten me daar beter zou smaken dan thuis, maar helaas, mijn smaak is nog steeds een drama. Op een avond zitten we in een pizzatent, en ik bestel me een pizza tonno. Claud neemt voor het eerst een Margherita, normaal is zij wel van de pizza tonno, de kids nemen een pizza salami. Schijnbaar is Claud helderziend, want de pizza tonno smaakte me voor geen meter. Claud had geen Margherita voor haar eigen besteld maar voor mij, omdat ze wist dat de tonno mij niet zou smaken en op de Margherita haast geen ingrediënten zitten welke mijn smaak negatief kunnen beïnvloeden. We ruilden dus van pizza, Claud at dus toch weer een tonno, en ik een Margherita welke mijn heerlijk gesmaakt heeft. Dat was voor het eerst deze vakantie!

Je raad al wat ik de dag erna besteld heb?! Jawel hoor, een pizza Margherita, maar helaas, die was niet te vreten.

Juist op het moment dat ik dacht: “ Ik heb het….” Was het het toch net niet.

Claud maakt zelf een keer Chili Con Carne, altijd goed voor de stoelgang, ze maakt een keer macaroni waar de kids helemaal gek van zijn, een keertje schnitzel met aardappeltjes en boontjes en we steken de BBQ een keer aan. De allerlaatste dag van onze vakantie gaan we fritto misto eten bij het restaurantje aan de camping. Hier hebben we heerlijk gegeten (zelfs ik) en hebben ontzettend genoten.

Heel de vakantie hebben we lekker kunnen zwemmen in de zee. Roos schept het zand in de zee, zoals ze al jaren zit. Sam loopt heel de dag met dooie krabjes op z’n schepje rond en Iris ligt alleen maar in zee zwart te worden. Claud let op de kids en maakt ondertussen met een half oog een puzzeltje en ik probeer af en toe wat te slapen aan het strand al wil dat niet altijd lukken.

Een paar dagen ben ik niet lekker geweest op vakantie, ik kon niet poepen door bepaalde medicatie, ik had het te warm (ruim 40 graden en dan nog gezellig landwind erbij) en kon niet goed eten omdat mijn smaak verdwenen was. Ik voelde me enorm beroerd, en ik heb 1 nacht koorts gehad. Daarbij voelde ik me klote naar Claud en de kids omdat ik me niet fit genoeg voelde om naar het strand te gaan, en ik Claud nu met 3 kids opzadel.

Claud keek het even met me aan, maar toen ze een mogelijkheid zag om de kindjes even op het strand achter te laten bij bekenden is ze teruggekomen naar de caravan en heeft ze geprobeerd een arts te regelen. Tuurlijk, zo eigenwijs dat ik ben hoefde die arts natuurlijk niet, en ‘gelukkig’  was er ook geen arts bereikbaar. Ik weet dat het ook een mogelijkheid was geweest om naar het ziekenhuis te gaan, maar ik weet dan ook dat ik daar de hele dag zit, onderzoekje hier en daar, misschien nog wel mag blijven slapen….nee heb ik geen zin in. Dus al Claud haar moeite was voor niks, en kon weer terug naar de kids aan het strand die lekker in het zand aan het spelen waren. Ik ben begonnen met een antibiotica-kuurtje welke ik nog op voorraad had, en ik ben heel bij dat deze redelijk geholpen heeft. Op dag 8 van de vakantie voelde ik me weer een heel ander mens, maar mijn smaak bleef weg 🙁

We gingen een dag naar Riccione, we gingen een dag naar Cattolica en een dag naar Rimini. We hebben er heerlijk geslenterd, gewinkeld, gehangen, niks gedaan, gegeten, gezeten… alles lekker op ons gemakkie en niet gewoon veel maar heel veel foto’s gemaakt. We konden genieten van een heerlijke cappuccino….! Zo’n kleine dingen, en zo intens gelukkig kunnen zijn, het was heerlijk. We hebben een top vakantie gehad, welke niet altijd even makkelijk was, en emotioneel zaten er ook erg zware momenten bij.

Het klinkt heel gek, maar je laatste keer in de zee zwemmen, de laatste nacht op deze camping slapen na ruim 40 jaar, de laatste nacht Italië, de laatste nacht in de caravan slapen…terwijl je niet eens weet of het wel de laatste keren zijn geweest, we gaan ervan uit dat we er volgend jaar weer gewoon bij zijn, maar dan in een mobile home.

Het vertrek van de camping viel ons zwaar. Iedereen hielp ons een handje mee om alles in te pakken, en de caravan op z’n plek te krijgen in het pad. Laura hielp met de voortent afbreken, onze drie Musketiers mochten even bij haar ouders verblijven, onze Italiaanse buurman hielp nog mee met de tent afbreken, Ruud en Brigitte kwamen nog even met de kids voorbij en hielpen mee waar ze konden, en voor ons werd het iedere minuut moeilijker…

Emotioneel en rationeel vlogen door elkaar

….we moeten opschieten, de auto staat in de weg, de caravan staat midden op het pad, getver we gaan echt, dit nog gauw opruimen, wie weet wie weet… waar zijn de kinderen, hebben we alles, oh shit het onderzeil vergeten….Oh nu gaan we echt naar huis, vaarwel? Tot ziens? ….

Op dat moment is er eigenlijk te weinig tijd om elkaar even vast te pakken, want stiekem word je gejaagd door externe factoren.

Toen we er helemaal klaar voor waren, en heel het pad buiten stond naar ons en ons gevaarte te kijken, zijn we langzaam de camping afgegleden. Ja, afgegleden, zo voelde het. Tranen rollen over de wangen bij Claud, en bij die lieve mensen die daar buiten naar ons staan te zwaaien. Laura, haar kids en haar ouders, Ruud & Brigitte met de kids, kennissen, vage bekenden, onbekenden….Ontzettend mooi, apart maar vooral ook pijnlijk SLIK!

We hebben een heerlijke vakantie gehad, dat zeggen Claud en ik wel 100 keer tegen elkaar. Was echt lekker, ben blij dat we nog gegaan zijn en we zouden het voor geen goud hebben willen missen. Deze heerlijke vakantie pakken ze ons nooit meer af!

 

 

3 gedachten over “Vakantie Riccione…!

  1. En wij zijn zo blij dat we samen met jullie van deze heerlijke vakantie hebben mogen genieten!!!! Volgend jaar hopelijk weer!!!!

    Alle liefs, Laura, Bas, Sanne en Lieke XXXX

  2. ik heb ook een leuke vakantie gehad!
    ik heb ook moeten huilen toen we de camping afreden ookal heb ik dat niet laten merken…
    ik merkte wel dat pap ziek was maar het was even leuk als andere jaren!

    xxx iris

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *