Vertrek naar Italië…!

Zaterdag zijn we lekker op ons gemakkie vertrokken richting Oostenrijk. We weten allebei dat het geen vakantie gaat worden zoals alle andere jaren, en wie weet halen we het ook niet om de camping in Oostenrijk te bereiken. Omdat onze caravan groter is dan de gemiddelde, mag Claud deze niet trekken en is deze hele rit aan mij besteed. We zien het wel, hebben een App op de Ipad waar we alle campings uit de buurt krijgen te zien, dus mochten we Kramsach niet halen, dan zoeken we gewoon een andere camping. Maar zoals ik al zei, we vertrekken naar die richting, en zien wel waar we komen…

De kids zijn lief, kijken een filmpje, spelen op hun Nintendo of zingen een liedje, we hebben er geen kind aan 😉

We hebben ons voorgenomen meer mensen aan te spreken of ze van ons vijfjes een foto willen maken, omdat er altijd wel 1 iemand niet op de foto staat. De foto van hierboven is de eerste die van ons 5 jes gemaakt is dit jaar, en ik moet zeggen, ik ben er trots op!

Af en toe gaan we er even uit, benen strekken, frisse lucht, en ik merk dat ik oververmoeid ben, en toch echt even een uurtje plat moet. Claud gaat met de kids naar een speeltuintje, en ik ga even liggen. Dit gaat prima zo, en voor we het weten is het nog maar een paar kilometer tot de camping in Kramsach.

We zetten de caravan op z’n plek, ik draai met Iris de pootjes uit en regel de stroom, Claud en Sam gaan even de plek betalen zodat we morgenvroeg meteen kunnen inpakken en wegwezen.

Even gauw allemaal plassen, en dan aan tafel. En wat eten we?

FRIETSEL, dat heeft Sam een paar jaar geleden erin gebracht haha, dat is dus Friet met Schnitzel 😉 Ieder jaar eten we daar op de heenweg en de terugweg Frietsel, en ieder jaar is het weer even lekker. Na het eten spelen de kids nog even in de speeltuin, gaan we allemaal douchen en op tijd naar bed want morgen “moeten” we weer vroeg op….Moeten niks natuurlijk.

Die ochtend haal ik 30 harde broodjes, is natuurlijk niks met 5 man voor onderweg, maar dat vrouwke achter die balie viel bekant stijl achterover…dreizehn? …. NEIN, DREIZICH 😀

Na een goeie rit van nog 550 km komen we aan op onze camping in Riccione. Camping Alberello! Aan de camping zelf is geen f… aan, maar het strand is er heerlijk en de temperatuur is er ook bijna altijd goed.

Het is even klooien om de caravan met de mover op z’n plek te krijgen, maar gelukkig heb ik een vrouw die dat inzicht redelijk goed heeft, dus ik hoef weinig te doen en draag de verantwoording.

Hoe langer we gearriveerd zijn, des te meer bekenden kom je weer tegen. Laura (mijn achternichtje) met de kids Bas, Lieke en Sanne, de ouders van Laura, wat kennissen die er ook jaren komen, en wat vage bekende Italianen die al jaren dezelfde standplek hebben.

‘s avonds eten we lekker makkelijk een pizza en gaan op tijd naar bed, het was weer een lange dag vandaag.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *