Wachten op de MRI…!

We brengen Sam naar Marleen en Werner waar Sam hartelijk wordt ontvangen en wij rijden weer door naar 5 West. Weer tempen, weer de bekende bloeddrukmeter en afwachten tot er een MRI scan ergens uitvalt. Om 13:00 lopen we even naar de zusterpost om te zeggen dat we even naar beneden zijn. De verpleegkundige van die afdeling weet ons te zeggen dat de MRI scan op donderdag om 12:45 uur staat gepland. Wij vullen zelf in dat we naar huis mogen, maar helaas, dat mocht nog niet. We moeten nog even wachten op het bezoek van de longarts.

Beneden eten we een broodje kroket, Dirk een halfje, ik mijn broodje met de helft van Dirk die hij weigert en gaan op ons gemakkie weer naar boven.

Boven aangekomen zien we dat we de heerlijk maaltijd van het Cathrien koud hebben laten worden. Ik spiek eventjes onder de deksel en zie heerlijke puree met diepvrieserwtjes en een stuiterbal, of zou het echt een gehaktbal wezen?

Aangezien ik het eten van Peppelrode gewend ben, durf ik best een gokje te wagen….

Ik ben een enorm groot toetjes-mens, maar laat het nou net een aardbeien toetje zijn brrrrr IEK….! Maar, de puree en de ‘doppertjes’ zijn best binnen te houden hoor 😉

We hebben geluk dat de longarts om 14:00 uur al bij ons langskomt. Dirk slaapt, dus ik probeer alle info op de harde schijf te plaatsen. Als ze even weg wordt gepiept, maak ik Dirk toch maar even wakker. Ze verteld ons dat de neuroloog niet acuut een scan nodig vond, vandaar dat we tot donderdag moeten wachten. Woensdag hebben we dus ‘ziekenhuisvrij’ en donderdag zijn we dan weer van de partij voor de MRI van het hoofd.

In de avond komen mijn ouders zomaar even langs. Hartstikke lief natuurlijk, ik vond het gezellig dat ze er even waren. We brengen ze op de hoogte van dat wat er nu allemaal speelt de laatste dagen. Door alle drukte weet ik onderhand niet meer wie ik wat wel en niet heb verteld. Tja, Alzheimer Light, waar je mee omgaat raak je mee besmet zeggen ze. Of zouden het gewoon zorgen zijn? :-S

Op de Hyves had iemand heel lief gereageerd dat Dirk ook wel haar MRI plekje mocht overnemen….Zo lief wat mensen zeggen en voor je over hebben, echt top!

Morgen is onze Iris jarig, ze wordt alweer 12. Toen ik Iris leerde kennen was ze even oud als dat Sam nu is. Nu lijk ik wel een oud wijf, maar jeetje wat vliegt de tijd zeg. Het is nu al een hele meid en gaat na de zomer al naar de middelbare. We hebben haar verwend met een telefoontje, een telefoonhoesje, een Adidas shirt en een nieuwe pyama 😉

 

 

2 gedachten over “Wachten op de MRI…!

  1. Ehhhhhhh Claud, wat is er mis met een ardbeientoetje.
    Ik vind magere kwark of yoghurt met aardbeien anders best wel lekker hoor 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *